“Kərimli və Qəmbər haqqında bundan yüksək nə düşünə bilərəm axı?”
Tarix: 04.03.2013 | Saat: 22:26:00 | E-mail | Çapa göndər


ADP sədri Sərdar Cəlaloğlu: “Dəli deyiləm ki, jurnalistin verdiyi bir suala
cavaba görə, bu qədər qıcıqlanam, acığımı qəzet səhifələrində püskürəm”


“Bu adamlarda o qədər böyük iddialar var və o qədər vəzifə məsələsində
həssasdırlar ki, bu cür qıcıqlanırlar”


Azərbaycan Demokrat Partiyasının sədri, müxalifət düşərgəsinin nümayəndəsi Sərdar Cəlaloğlu mətbuata müsahibəsində “əgər hakimiyyətə gəlsə, hansı müxalif başçıya hansı vəzifələr verəcək” sualını cavablandırıb. O, deyib ki, özü “prezident seçilsə, ədliyyə naziri postunu AXCP sədri Əli Kərimliyə, xarici işlər naziri postunu isə Müsavat sədri İsa Qəmbərə təklif edəcək”. Qeyd edək ki, jurnalistin fərziyyə xarakterli bu sualına ADP sədrinin elə fərziyyə xarakterli cavabı müxalifət düşərgəsində, xüsusən də Müsavat və AXCP rəhbərliyində ona qarşı kəskin hiddət və qıcıq yaradıb. Həmin partiyaların rəhbərlikləri öz qəzetlərində ADP sədrinə qarşı kampaniyaya başlayıblar və müxtəlif aşağılayıcı fikirlərlə S.Cəlaloğluya öz “cavab”larını verməkdədirlər...

Bu məsələ ilə bağlı olaraq ADP sədri Sərdar Cəlaloğlu “Palitra”ya fikirlərini belə bildirdi:
- Onların bu cür qıcıqlanmaları dəhşətli dərəcədə təəccüblüdür. Mənə jurnalist bir sual verib ki, siz hakimiyyətə gəlsəydiniz, vəzifələri necə bölərdiniz. Mən də demişəm ki, müxalifətdə koalisiya yaradılsa, koalisiyanın şərtlərinə görə vəzifələr bölünməlidir. Yox, əgər koalisiya yoxdursa, mən özüm prezidentəmsə, digər müxaliflər də hakimiyyətimdə təmsil olunmaq istəyirlərsə, bu hakimiyyətin ən şərəfli yeri ədliyyə və xarici işlər nazirlikləridir. Çünki mən özüm hakimiyyətdəyəmsə, gərək baş nazir yerini öz komandamdan təyin edəm. Məlumdur ki, prezident yerində olmayanda, onun səlahiyyətləri baş nazirə keçir. Mən də bu postu Əli Kərimli və İsa Qəmbərə təklif edə bilmərəm. Parlamentin sədrini də təyin etməyə ixtiyarım yoxdur, çünki bu post demokratik prinsiplərlə, seçki ilə təyin olunur. Yaxud əgər desəydim ki, Əli Kərimli ilə İsa Qəmbəri baş nazirin müavini qoyacağam, bunu onlar özləri üçün daha böyük təhqir sayardılar.
- Sərdar müəllim, ola bilərmi ki, Əli Kərimli, İsa Qəmbər kimi müxalif başçılar onlara fərz olaraq təklif edilən vəzifələrin “balaca”lığından belə əsəbləşərək, öz qəzetlərində sizə qarşı kampaniya aparırlar?
- Mən jurnalistin verdiyi sualın qoyuluşundan çıxış edərək bu cavabı vermişəm. Yəni deyib ki, özünüz prezident seçilsəydiniz, kimləri hara təyin edərdiniz, mən də cavabımı vermişəm. Onlar o vaxtı cəbhə dövründə hakimiyyətə gələndə mənə vəzifə də təklif etdilər, amma mən qəbul etmədim və dedim ki, müxalifətdə qalıram. Dedim ki, müxalif partiya sədri olmağımn kifayətdir. Amma indi bir jurnalistin fərziyyə və şərti olaraq verdiyi bu suala uyğun mənim mövqeyim və fikrimə onların bu qədər qıcıq göstərməsi tamamilə anlaşılmazdır. Bəyəm xalqın, dövlətin xarici işlər naziri, ədliyyə naziri olmaq əksik bir işdir?! Yəni bu vəzifələri onlara təklif etmək o qədər təhqiramiz bir hərəkətdir ki, hələ mənə qarşı bu tərzdə üsyan da qaldırırlar? Mən belə etməzdim. Mən dəli deyiləm ki, hansısa jurnalistin verdiyi bu suala cavaba görə, bu qədər qıcıqlanam, acığımı qəzet səhifələrində püskürəm. Mən sadəcə, hakimiyyətin təmsil olunma prinsipindən baxıb deyirəm ki, əgər prezident olsam, birinci növbədə hakimiyyətin ən yüksək pillələrini öz komandama verməliyəm. Onlar mənim komandamda deyillər ki... Onlara hansı yerləri təklif edəcəyimlə bağlı suala cavab olaraq demişəm ki, onlar əgər hakimiyyətdə təmsil olunmaq istəsələr, təklif edərəm ki, öz ixtisaslarına uyğun olaraq Əli Kərimli ədliyyə, İsa Qəmbər isə xarici işlər naziri təyin edilsin. Onlar pis-yaxşı, bu vəzifələri apara bilərlər. Burda nə var ki?... Məsələn, ABŞ-da xarici işlər naziri prezidentdən sonra ən nüfuzlu şəxsdir. Yaxud da ədliyyə naziri ədliyyə sahəsinə nəzarət baxımından ən vacib sahələrdən biridir. Yəqin onlar bu vəzifələrə indi təsəvvür etdikləri baxımdan yanaşaraq, onları əhəmiyyətsiz görürlər... Yaxşı, bundan yüksək mən bu adamlar haqqında nə düşünə bilərəm axı? Bəlkə, birinə verək Neft Şirkətini, biri də gedib müdafiə naziri olsun?...
- Bəlkə onlar daha cəzbedici vəzifələr istəyiblər?
- Mən bilmirəm. Axı onların ikisi də müəyyən ixtisasa sahibdir, biri hüquqşünas, digəri tarixçidir. Mən baş nazir postunu onlara təklif edə bilmərəm. Mən bu postu məsələn, Qubad İbadoğluna təklif edə bilərəm, amma bunlara yox. Çünki o, buna uyğun mütəxəssisdir, bu sahədə müəyyən biliyi var, iqtisadiyyatı dərindən bilir, dünya iqtisadiyyatından başı çıxır. Məsələn, desələr, Rəsul Quliyevə nə təklif edərdin, deyərdim ki, ona iqtisadi postlardan birini həvalə edərdim. Amma mən Əli Kərimlini iqtisadiyyat naziri, İsa Qəmbəri nə bilim nə təyin edim? Belə şey olar? İkincisi də mən bu barədə hər hansı bəyanat verməmişəm axı, sadəcə olarq bu barədə dirəşən, təkid edən jurnalistin sualını cavablandırmışam. Görmüşəm ki, jurnalist əl çəkmir, mən də onun dediyi şərtlərə uyğun vəzifə təsnifatını aparmışam. Demişəm ki, birinci, ikinci postları öz tərəfdarlarıma verməliyəm. Çünki hakimiyyət mənim hakimiyyətimdir. Başqa siyasi qüvvələri də dəvət edərək onlara da onlar üçün ən nüfuzlu yerləri təklif edərəm. Nə daxili işlər, nə müdafiə, nə baş nazir və onun müavinləri yerlərinə bunları təyin etməzdim. Çünki bunları ədliyyə və xarici işlər naziri qədər hörmətli post hesab etməzdim. Mənim təyinatımdan razı olmazlarsa, onda istefa versinlər, daha mən onlar üçün neynəyim?!
- Deyirsiniz ki, onlar hakimiyyətdə olanda sizə vəzifə təklif ediblər, amma getməmisiniz? Nə üçün? Siz də onların təklif etdiyi vəzifədən razı qalmamısınız?
- O vaxt onlardan İsa bəy mənə vəzifə təklif edəndə, mənim bununla bağlı suallarım oldu və o sualların çoxu açıq qaldı. Ona görə də mən dedim ki, sizinlə bir yerdə ola bilmərəm. Onların hakimiyyətində islahatlarla bağlı mən parlament seçkiləri keçirilməsini təcili və vacib hesab edirdim. Onlar bu təklifi qətiyyən yaxına buraxmadılar. Mənim özəlləşdirmə və kolxoz-sovxozun ləğvi ilə bağlı təkliflərimlə razılaşmadılar. Kommunistlərin vəzifələrdə saxlanmasının əleyhinə idim, amma təəssüf ki, onlar bunu etmədilər. Yəni bu kimi məsələlər çox idi, ona görə də onların bu cür qurulmuş hakimiyyətlərində təmsil olunmaq istəmədim. Onlar elə hesab edirdilər ki, bu addımları atsalar, Elçibəy yıxılar. Amma sonrakı hadisələr göstərdi ki, mən dediklərim reallaşmadı deyə, Elçibəy hakimiyyəti yıxıldı.
- Siz həmişə bir siyasətçi kimi, siyasi proseslərlə bağlı öz elmi-nəzəri, analitik baxışlarınızı ortaya qoyanda, müxalifət düşərgəsindəki həmin qüvvələr sizə qarşı ittihamlara keçirlər. Bunun səbəbi nədir?
- Onlar dediyim vəzifələrlə razı deyillərsə, başqa bir situasiya təsəvvür edək. Məsələn, onlardan birini qoyaq prezident, öz yerimi onlardan birinə verim, digərinə isə baş nazir postunu verim. Onların dediklərindən belə çıxır. Başqa cür nə deyə bilərəm. Bu halda da yəqin ki, ikisi arasında mübahisə qızışardı... Yaxud da mən onlar üçün bu cür təklif versəydim, hansı şəxs məni ağıllı hesab edərdi? Hansı siyasətçi özü əldə etdiyi hakimiyyəti bu cür başqalarına həvalə edər? Yaxşı, onların məni fövqəladə hallar naziri, baş nazirin müavini və ya “jek” müdiri görəcəklərindən mən heç narahat olmuram. Heç bir qıcıq da vermirəm. Bəs bunların bu cür qıcıqlanması, mənə qarşı çıxışları nəyə lazım? Bu adamlarda o qədər böyük iddialar var və o qədər vəzifə məsələsində həssasdırlar ki, bu cür qıcıqlanırlar. Axı mən onlar üçün pis və aşağılayıcı sayılacaq heç nə deməmişəm!... Onu da demişəm ki, onların hakimiyyət və vəzifə ilə bağlı siyahılarından o başçıların özünün heç bir xəbəri yoxdur. Bu siyahıları da onların adından kimsə yayıb. Mən özüm bu siyahılara qeyri-ciddi bir münasibət bəsləmişəm. Açıq bildirmişəm ki, mən nə prezident olmaq istəyirəm, nə də namizədliyimi irəli sürmüşəm. Jurnalist də fərziyyə xarakterli sualla məndən cavab öyrənib. Fərziyyə xarakterli bir fikri bu qədər qıcıq və qeyzlə qarşılamaq normal deyil, mən bunu anormal hesab edirəm. Müxalifət özü nə qədər qüsurludur, nə qədər demokratik təfəkkürdən uzaq şəxslər burada təmsil olunur, bunların hamısını bir kənara qoyaq. Amma sadəcə fərziyyəyə bu qədər qıcıqla yanaşmaq və reaksiya vermək dəhşətdir. Belə çıxır ki, bunların imicləri o qədər kövrəkdir və həssasdırlar ki, bu cür edirlər. Burada psixoloji məqam var. Axı nəyə görə İsa Qəmbəri, ya da Əli Kərimlini şəxsi keyfiyyətlərinə görə özümdən üstün sayıb, əsas vəzifələri onlara verməliyəm? Bunları mən anlaya bilmirəm. Onlarınm iddialarının kökündə nə durduğunu da bilmirəm. Onlarln bu qədər ambisiyalılığı adamı heyrətləndirir. Bu insanlar nə qədər özlərini qeyri-real dəyərləndirirlər... Biz hazırda müxalifətin birliyinin vacibliyindən danışırıq, deyirik ki, gəlin birləşək, vahid namizəd, vahid komanda yaradaq. Bunlar isə gör nələri fikirləşir... İndi bir problem olsa, həmin vahid komandanın formalaşması məqamında, onların bu cür mövqelərinə görə bilirsinizmi, nə olar? Qan su yerinə axar...

İlkin AĞAYEV




 
Bölməyə aid digər xəbərlər
17.11.2018
İN: Qondarma qurumun ABŞ ərazisində təşviqi bu ölkənin Minsk qrupunun həmsədri kimi öhdəlikləri ilə ziddiyyət təşkil edir
17.11.2018
ATƏT-in Minsk qrupu işğalçı Ermənistana təzyiq göstərmək üçün bütün alətlərdən maksimum istifadə etməlidir
17.11.2018
Ermənistan Belarus və Qazaxıstanla KTMT-də müttəfiq dövlət olmasına baxmayaraq, ciddi tərəfdaş kimi qəbul olunmur
17.11.2018
Rəsmi Bakı: Belə qərəzli addımlar Fransanın Minsk qrupunun həmsədri kimi üzərinə götürdüyü öhdəliklərlə bir araya sığmır
17.11.2018
Fransalı deputatların Saakyanla mümkün görüşü Fransanın ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədri kimi statusuna zidd olacaq

Şərh əlavə olunmayıb



    ,    
Namiq Əliyev
Tural Tağıyev
Namiq Əliyev
Namiq Əliyev
“Ümumiyyətlə, dağıdıcı müxalifət qrupları həmişə şou düzəltməklə gündəmdə qalmağa çalışıblar. Onların 17 noyabr Milli Dirçəliş günü ərəfəsində qanunsuz olaraq Şəhidlər Xiyabanında keçirməyə cəhd göstərdikləri aksiya da bunun bariz nümunəsidir”. Trend-in məlumatına görə, bu fikirləri Yeni Azərbaycan Partiyası Siyasi Şurasının üzvü, “İki Sahil” qəzetinin baş redaktoru Vüqar Rəhimzadə səsləndirib. Baş redaktorun fikrincə, sözügedən aksiya dağıdıcı müxalifətin sosial bazasının olmadığını bir daha ortaya qoyub: “Bütövlükdə hesab edirəm ki, qanuna zidd olaraq atılan hər bir addımın qanun çərçivəsində qarşısı alınmalıdır. Dünyanın heç bir ölkəsində qanunsuz, icazəsiz mitinq keçirməyə yol verilmir. Təbii ki, bu aksiya Azərbaycanda da baş tutmadı. Bəs nəyə görə, bu adamlar onlar üçün ayrılan yerlərdə deyil, məhz şəhərin mərkəzində öz aksiyalarını keçirməyə cəhd edirlər? Bunun başlıca səbəbi odur ki, İctimai Palatanın sosial bazası yoxdur və ətraflarına heç kəsi cəlb edə bilmir. Onlar qəsdən insanların istirahət hüquqlarını, şəhərdə asayişi pozurlar. Hesab edirəm ki, bu kimi halların qarşısı qətiyyətlə alınmalıdır”. V.Rəhimzadə bildirib ki, qanunsuz piket və mitinqlərə heç zaman yol verilməyəcək: “Təəssüf ki, özlərini yalnız ümummilli bayram və xalqımız üçün önəmli olan tarixi günlərdə yada salmaqdan başqa heç bir normal siyasi fəaliyyətlə məşğul olmayan bəzi radikal şəxslər Milli Dirçəliş Günündə də şou göstərməkdən əl çəkməyiblər. Şəhidlər Xiyabanını və müqəddəs şəhidləri ziyarəti öz siyasi məqsədlərinə tabe etməyə çalışmaq isə birmənalı qarşılana bilməz. Onların bir illik hakimiyyətləri dövründə, yəni 1990-ci illərin əvvəllərində Azərbaycan xalqının başına gətirdikləri bəlalar, müsibətlər hələ də gözlərimiz önündədir. Bu çox da uzaq tarixi keçmiş deyil. Onlar həmin dövrdə insanları haqsız yerə döyür, təhqir edir, aclıqla imtahana çəkirdilər. Bu gün də Əli Kərimli, Cəmil Həsənli kimi adamların kim olduqlarını hər kəs çox aydın görür. Bunlar öz şəxsi maraqlarını xalqın, millətin maraqlarından daim uca tutublar. Bu insanlar öz varlıqlarını, həyatda olduqlarını sübut etmək üçün cılız şou düzəltməkdə görürlər. Onları görərkən gülməli lətifələr yada düşür. Azərbaycan dövləti güclü və qüdrətlidir. Ölkədə mövcud olan xalq-iqtidar birliyi əbədidir. Bu birliyi belə mənasız cəhdlər sarsıda bilməz”. Baş redaktor əlavə edib ki, çox təəssüf ki, radikal müxalifət mətbuatı bu gün azad sözə yad olan prinsiplər çərçivəsində fəaliyyət göstərməyə üstünlük verir: “Onların yazdıqları ictimai rəyi çaşdırmağa hesablanmış sofistikadır. Müxalifət mətbuatı yalan üzərində qurulub. Onlar cəmiyyətdə hər şeyi yalnız qara rəngə boyayır, Azərbaycan hakimiyyətinin hansısa problemin aradan qaldırılmasına yönəlmiş addımına kölgə salmağa cəhd edirlər. Hesab edirəm ki, bu, peşə etikasına hörmətsizlikdən başqa bir şey deyil”.
Hansı dövlətləri Azərbaycana dost hesab edirsiniz?
Türkiyə
Rusiya
ABŞ
Almaniya
Fransa
İngiltərə
Gürcüstan
Ukrayna
Belorusiya
İran
Çin

  Nəticələr!    İştirak edənlər: 10497

1 “Xaricdə təhsilimi davam etdirsəm, psixologiya sahəsini seçəcəyəm”
2 Azərbaycan turizmi Yunanıstanda təbliğ olunub
3 Davamli dil siyasəti dövlətin əsas prioritet istiqaməti kimi
4 “Gedir dayanmadan zamanın köçü”
5 Almaniyada Naxçıvanla bağlı broşürlər paylanılıb


18.11 15:39 “Ümumiyyətlə, dağıdıcı müxalifət qrupları həmişə şou düzəltməklə gündəmdə qalmağa çalışıblar. Onların 17 noyabr Milli Dirçəliş günü ərəfəsində qanunsuz olaraq Şəhidlər Xiyabanında keçirməyə cəhd göstərdikləri aksiya da bunun bariz nümunəsidir”. Trend-in məlumatına görə, bu fikirləri Yeni Azərbaycan Partiyası Siyasi Şurasının üzvü, “İki Sahil” qəzetinin baş redaktoru Vüqar Rəhimzadə səsləndirib. Baş redaktorun fikrincə, sözügedən aksiya dağıdıcı müxalifətin sosial bazasının olmadığını bir daha ortaya qoyub: “Bütövlükdə hesab edirəm ki, qanuna zidd olaraq atılan hər bir addımın qanun çərçivəsində qarşısı alınmalıdır. Dünyanın heç bir ölkəsində qanunsuz, icazəsiz mitinq keçirməyə yol verilmir. Təbii ki, bu aksiya Azərbaycanda da baş tutmadı. Bəs nəyə görə, bu adamlar onlar üçün ayrılan yerlərdə deyil, məhz şəhərin mərkəzində öz aksiyalarını keçirməyə cəhd edirlər? Bunun başlıca səbəbi odur ki, İctimai Palatanın sosial bazası yoxdur və ətraflarına heç kəsi cəlb edə bilmir. Onlar qəsdən insanların istirahət hüquqlarını, şəhərdə asayişi pozurlar. Hesab edirəm ki, bu kimi halların qarşısı qətiyyətlə alınmalıdır”. V.Rəhimzadə bildirib ki, qanunsuz piket və mitinqlərə heç zaman yol verilməyəcək: “Təəssüf ki, özlərini yalnız ümummilli bayram və xalqımız üçün önəmli olan tarixi günlərdə yada salmaqdan başqa heç bir normal siyasi fəaliyyətlə məşğul olmayan bəzi radikal şəxslər Milli Dirçəliş Günündə də şou göstərməkdən əl çəkməyiblər. Şəhidlər Xiyabanını və müqəddəs şəhidləri ziyarəti öz siyasi məqsədlərinə tabe etməyə çalışmaq isə birmənalı qarşılana bilməz. Onların bir illik hakimiyyətləri dövründə, yəni 1990-ci illərin əvvəllərində Azərbaycan xalqının başına gətirdikləri bəlalar, müsibətlər hələ də gözlərimiz önündədir. Bu çox da uzaq tarixi keçmiş deyil. Onlar həmin dövrdə insanları haqsız yerə döyür, təhqir edir, aclıqla imtahana çəkirdilər. Bu gün də Əli Kərimli, Cəmil Həsənli kimi adamların kim olduqlarını hər kəs çox aydın görür. Bunlar öz şəxsi maraqlarını xalqın, millətin maraqlarından daim uca tutublar. Bu insanlar öz varlıqlarını, həyatda olduqlarını sübut etmək üçün cılız şou düzəltməkdə görürlər. Onları görərkən gülməli lətifələr yada düşür. Azərbaycan dövləti güclü və qüdrətlidir. Ölkədə mövcud olan xalq-iqtidar birliyi əbədidir. Bu birliyi belə mənasız cəhdlər sarsıda bilməz”. Baş redaktor əlavə edib ki, çox təəssüf ki, radikal müxalifət mətbuatı bu gün azad sözə yad olan prinsiplər çərçivəsində fəaliyyət göstərməyə üstünlük verir: “Onların yazdıqları ictimai rəyi çaşdırmağa hesablanmış sofistikadır. Müxalifət mətbuatı yalan üzərində qurulub. Onlar cəmiyyətdə hər şeyi yalnız qara rəngə boyayır, Azərbaycan hakimiyyətinin hansısa problemin aradan qaldırılmasına yönəlmiş addımına kölgə salmağa cəhd edirlər. Hesab edirəm ki, bu, peşə etikasına hörmətsizlikdən başqa bir şey deyil”.
© Copyright 1999-2013 "Palitra" müstəqil ictimai-siyasi qəzet
Azərbaycan, Bakı ş. Sahib Zeynalov 15/31
Tel/Fax.: 441-39-97, Tel: 449-55-46
Müəllif hüquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir. Designed by inetlab.info